Ben Ankara’yı özleyeceğim… yazısına yapılan yorumlar

Yazar: Ankara'dan İftara Çağırdılar! | Devletşah'tan günlük yazılar, resimli yemek tarifleri

Tue, 25 Sep 2007 19:10:13 +0000

[...] çocuk iftarı nasıl oldu ki” diye merak edip kulaklarımızı çınlatan Engin ve Burcu‘nun Melike’yi araması ile iftar soframızın yaş tabanı 6 aya kadar [...]

Yazar: engin öncüoğlu

engin öncüoğlu — Mon, 13 Aug 2007 12:07:05 +0000

sevgili devletşah,

biz sizi özledik!
melike’nin dedigi gibi ‘ankara burada’, her zaman başımızın üstünde, gönlümüzün tahtında yeriniz var.
mine’cigi “senin bir de devletşah teyzen, barış amcan var” diye avutmayalım, fırsat yaratalım görüşelim inşallah.

Yazar: Devletşah

Devletşah — Sat, 21 Jul 2007 06:36:27 +0000

Nilüfer hanım;

Artık yüzyüze görüşemesek de 15 gündür güncellenmeyen blogunuz vasıtasıyla ve buradan görüşmeye devam edeceğiz.

İnanın ben de keklerimi mırın kırın etmeden yiyen sizleri çok özleyeceğim.

Sevgiler

Yazar: nilüfer

nilüfer — Fri, 20 Jul 2007 15:31:37 +0000

Merhaba Devletşah Hanım,
Ankara’dan ayrıldınız da. Bizim de boynumuzu buruk bıraktınız. Yaptığınız o birbirinden güzel ve değişik kek’leriniz burnumda tüttü. Geçen hafta Bodrum’da idim.
Kaldığım yerde yalvarırcasına kek istedim kurabiye saatinde. Bizleri güzel keklerinize alıştırıp gittiniz.

Blogculukla tanışmam da sizin bu güzel sitenizi görmem ve özenmem ile başladı.

Sizi tanımaktan çok mutlu oldum. Monoton hayatımı değiştirdiğiniz için ve herşey için teşekkür ederim.

Hep mutlu ve sağlıklı kalın.

Özleyecekleriniz arasında adımız yoksa bile BEN sizi özleyeceğim.

Nilüfer

Yazar: Burçin

Burçin — Wed, 11 Jul 2007 10:57:19 +0000

İstanbul’a Hoşgeldin Devletşah !
Görüşemesek de artık yakınlarda olduğunu bilmek bile güzel.
Sevgiler kocaman,

Yazar: fulya

fulya — Tue, 10 Jul 2007 11:47:52 +0000

Sevgili Devletşah,
Sıcacık,içten bir gülümseme ve kocaman, sevgi dolu, herkesin kendine yer bulabileceği bir kalp geliyor aklıma devletşah deyince.Sanırım artık İstanbul’u da İstanbulluları da bir başka sevecek, bir başka özleyeceğiz Ankara’da. Yine gel, yine sevginle doldur Ankara’yı.Herşey gönlünce olsun.

Yazar: Yildiz

Yildiz — Fri, 06 Jul 2007 13:59:04 +0000

Biz de seni özleyeceğiz….
Ama blog dünyası sağolsun değil mi…
Yine buluşuruz birgün umarım…

Sevgiler,
Yıldız

Yazar: ahimsa

ahimsa — Thu, 05 Jul 2007 06:36:08 +0000

Devletşah, ne çabuk geçti zaman diyesim var. Bilmiyorum senin için de öyle mi geçti. Bu yazı sanki biraz beni haklı çıkarıyor. Her kavuşma bir özlemi de yanında taşıyor aynı zamanda, değil mi? İstanbul’a hoşgeldin ve Ankara senin için hep güzel ve taze anılarla kalsın…

Yazar: endiseliperi

endiseliperi — Wed, 04 Jul 2007 11:05:57 +0000

yaşasın! ben de ankara’yı çok severim ama, yaşasın işte!hoşgeldin istanbul’a!

Yazar: gülten

gülten — Wed, 04 Jul 2007 06:37:18 +0000

Sevgili Devletşah,
Bana adımla da hitap edebilirsin ama ille de sıfat olacaksa sanırım ablan olabilirim.Evet gerçekten komşuculuk oynayamadan,o güzel keklerinden bir lokma bile yiyemeden, kuş misali çektin gittin.Ama olsun sen biliyorsun ki,artık Ankara’da seni seven dostlarının sayısı çok. Yahya Kemal’e gelince o konudaki kritiği inşallah karşılaştığımızda yaparız.Ankara’dan sevigi ve selamlar.

Yazar: Devletşah

Devletşah — Tue, 03 Jul 2007 13:03:47 +0000

Gülten abla mı demeliyim yoksa teyze mi demeliyim bilemedim… Ne güzel günler geçirdik değil mi? Komşuculuk oynamaya fırsat bulamadan da ayrıldık. Ama olsun… Yine görüşürüz. Yahya Kemal bu zamanda yaşasaydı eminim İstanbul’u da sevmezdi… Onun zamanının Ankara’sı ile bizimkisi arasında da epey fark var. Bu konu ile ilgili Ankara’da Edebiyat yazısına Can İnce bir yorum yazmıştı. “Başkent başka bir kente taşınsa, Ankara inanamayacağınız kadar kısa bir süre içinde eski kasaba görünümüne bürünüverir!” Yahya Kemal’in Ankara’sı Başkentliğe bürünme çabalarındaydı herhalde.

Sevgili Özlem;

Eminim Diyarbakır’da güzel bir şehirdir. Ama yine de sevdiğinize çabuk kavuşmanız dileğiyle… Güzel sözleriniz için de teşekkür ederim.

Yazar: özlem

özlem — Tue, 03 Jul 2007 12:30:49 +0000

Sevgili devletşah o kadar güzel anlatmışsınız ki Ankara’mı.Sıkıntılı anımda google a yazdığım”Ankarayı özledim”sözcükleri sitenizle tanışmamı sağladı.Çok güzel ve içerikli bir site hazırlamışsınız.�?u an iş nedeniyle Diyarbakır’dayım.Umarım bir an önce kavuşurum Ankara’ma.Hep Ankara ve insanlarının soğukluğundan bahsederler.Bu güzel şehrin soğuk bir insanı olarak anlatımınızdaki sıcaklığa bayıldım.

Yazar: gülten

gülten — Tue, 03 Jul 2007 11:53:30 +0000

Sevgili Devletşah,
Ankara’da neredeyse aynı sokakta oturduk ama kısmet Müjgan teyzenin evinde buluşturdu bizi.Ankara’dan derin duygularla ayrılmış olmakla Yahya Kemal’in ve bazı Ankara sevmez İstanbul’luların da tezlerini çürütmüş oldun.Sağol…
Sevgili Devletşah,inan seni ver Barış’ı çok özleyeceğim.Ama inan Ankara’da seni çok özleyecek.Sağlıkla ve güleryüzle hoşçakalın.Görüşmek dileğiyle.

Yazar: Semazem

Semazem — Tue, 03 Jul 2007 08:57:31 +0000

Çilekse derdiniz , hiç sapmayınız o yoldan sola, doğru devam ediniz. Cadde bittiğinde ikiye ayrılıyordu. Bir yol ( sanırım soldaki) sizi Etiler’e çıkaracağını vad eder. Diğer yol ( sağdaki oluyor bu durumda) eski yoldur ve köyün içinden geçer, o da Etiler’e çıkar. Bir zamanlar sadece bu yol vardı zaten.

İşte sadece o yolun olduğu zamanlarda, o yolun etrafında, önünde çilek bahçesi olan onlarca ev vardı. “Arnavutköy Çileği” oralarda olurdu. İlla ki, en azından bir tane vardır hala diye umuyorum.

Yazar: Devletşah

Devletşah — Tue, 03 Jul 2007 08:18:57 +0000

Sevgili Selma;

Evet Ankara tünelden sonra daha da yakın olmuş. Her işte bir hayır vardır. Ankara’ya gitmenin de dönmenin de güzel tarafları var.

Gorkiciğim;

Ben de seninle geçirdiğimiz o güzel günleri unutmayacağım. Herhalde Ankara’nın bir sürü yerine gittik beraber. Her buluşmada değişik yerler. Sen de her zaman mutlu ol…

Sevgili Yelda;

İnsan her yerde mutlu olmayı başarabilmeli bence. Yoksa hayat geçmiyor. Bir tanıdığım var. Her şeye söyleniyor. Bu kaldırım taşı niye oynuyor, bu bardak neden ıslak, bu neden böyle, şu neden böyle… O kadar mutsuz ki. Mesela o Ankara’ya gitseydi kesin depresyona girerdi. Evet keşke okaldırım taşı hareket etmeseydi de altından fışkıran su beni çamura bulamasaydı. �?imdi bana düşen o çamuru bir şekilde silmek ardından da belediyeye e-posta göndermek. Somurtup kendimin ve çevremdekilerin gününü rezil etmek değil. O yüzden Ankara’da yaşamak benim için çok zor olmadı… Böyle sevmemenin imkanı da yok zaten. Herşey o kadar yakın ve pratik ki…

Sevgili Papiş;

Ben de epeydir sesin soluğun çıkmayınca tatil yapıyorsun zannetmiştim. Teşekkür ederim.

Semazem;

Aşk olsun. Takılıyorum. Arnavutköy’e haftaya yolum düşer. Bakayım yerinde yeller mi esiyor yoksa bu mevsimin son çilekleri mi var?